Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Rosyjska dusza

Idź do spisu treści

Menu główne

Pozwól nacieszyć

Swetłana Kowalewa

Дай на тебя налюбоваться
Слова Светлана Ковалева

Осенних листьев кружит стая,
Но ей уж больше не взлететь,
Прохладной осени дыханье
В прощанье нашем будто есть.

Не обещай, мой ненаглядный,
Мне скорых встреч, не обещай,
И перстенечек на прощанье
На руку мне не надевай.

Дай на тебя налюбоваться,
Дай наглядеться на тебя,
За краткий миг былого счастья
Я б все, любимый, отдала.

Перекрещу перед дорогой,
Прощай, судьба храни тебя,
А на душе моей тревога:
Уже ль забудешь ты меня.

Я в бусах из рябины красной
Две нитки в узел завяжу.
Ни главных слов, ни слов напрасных
Тебе, мой милый, не скажу.


Pozwól nacieszyć się tobą
Przekład: Tadeusz Rubnikowicz

Stado pożółkłych liści krąży,
Szukając do spoczynku miejsc,
Jesienny chłód podstępnie dąży,
By w związek nasz rozstanie wnieść.

Więc nie obiecuj ukochany,
Że wkrótce mnie odwiedzisz znów,
Zabierz pierścionek pozłacany
I nie trać niepotrzebnie słów.

Pozwól nacieszyć sobą oczy,
Najdroższy mój od wielu lat,
Za powrót, choćby jednej nocy,
Oddałabym swój cały świat.

Przeżegnam, zanim ruszysz w drogę,
Niech cię ochrania dobry Bóg.
A dusza, jednak czuje trwogę:
Czy jeszcze wrócisz na mój próg?

W sznurze korali z jarzębiny,
Zwiążę dwie nitki, jak nasz los.
Słów najważniejszych i jedynych,
Zbytecznych też, nie powiem w głos.


Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego