Rosyjska dusza

Idź do spisu treści

Menu główne

Całuj mnie

Sergiusz Jesienin

Ну, целуй меня
Сергей Есенин

Ну, целуй меня, целуй,
Хоть до крови, хоть до боли.
Не в ладу с холодной волей
Кипяток сердечных струй.

Опрокинутая кружка
Средь веселых не для нас.
Понимай, моя подружка,
На земле живут лишь раз!

Оглядись спокойным взором,
Посмотри: во мгле сырой
Месяц, словно желтый ворон,
Кружит, вьется над землей.

Ну, целуй же! Так хочу я.
Песню тлен пропел и мне.
Видно, смерть мою почуял
Тот, кто вьется в вышине.

Увядающая сила!
Умирать так умирать!
До кончины губы милой
Я хотел бы целовать.

Чтоб все время в синих дремах,
Не стыдясь и не тая,
В нежном шелесте черемух
Раздавалось: «Я твоя».

И чтоб свет над полной кружкой
Легкой пеной не погас —
Пей и пой, моя подружка:
На земле живут лишь раз!


Całuj mnie
Przekład: Tadeusz Rubnikowicz

Całuj mnie ze wszystkich sił,
Nawet do krwi, choć to boli.
Nie pogodzić chłodnej woli
Z wrzątkiem rozpalonych żył.

Przewrócona pusta czara
Wśród wesołych nie ma nas.
Zrozum, moja ukochana,
Że żyjemy tylko raz!

Spójrz spokojnie dookoła,
A dostrzeżesz: W mokrej mgle
Księżyc, niczym żółta wrona,
Krąży, ponad ziemią mknie.

Całuj mocniej! I przytulaj
Proch swą pieśnią wabi mnie.
Chyba, śmierć moją wyczuwa
Ten, co ponad ziemią mknie.

Nie utrzymać życia siłą!
Trzeba śmierci duszę dać!
Lecz do zgonu z moją miłą
Chciałbym w pocałunku trwać.

By w błękicie nas nurzało,
I nie wstydząc czułych łez
W czeremchowy szum wplatało:
„Jestem twoja aż po kres”.

I by blask nad pełną czarą
Błogostanem manił nas –
Pij i śpiewaj, ukochana:
Ludzie żyją tylko raz!


Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego