Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Rosyjska dusza

Idź do spisu treści

Menu główne

Dla Sergiusza

Swetłana Kowalewa

Сергею Есенину
Слова: Светлана Ковалева

Скатерть белая вышита красным,
Словно ягоды брошены в снег.
Закатилось былое ненастье
В златокудрый рассвет.

Закатилось, и нет ему места,
В этот солнечный, радостный день.
Не была я Вам прежде невестой,
Да и нынче не буду теперь.

Ни женой, ни знакомой, ни пришлой,
Только в сердце такая тоска…
Может веткой белеющей вишни,
Что ты прежде случайно сломал.

В моем сердце живет приведенье,
Что приходит ко мне по ночам.
У него есть фамилия – Есенин,
Я его никому не отдам.

Скатерть белая вышита красным,
Словно ягоды брошены в снег.
Были многих Вы в жизни прекрасней-
Златокудрый рассвет.


Dla Sergiusza Jesienina
Przekład: Tadeusz Rubnikowicz

Obrus biały w desenie czerwone,
Jak jagody na śnieżnym brycie.
Zaplątały się burze minione,
W złotowłosym świcie.

Zaplątały się i pogubiły,
Miejsc w słonecznym nie stało im dniu.
Narzeczoną tam twoją nie byłam,
Wiem, że także nie będę nią tu.

Nie zostałam też żoną kochaną,
Tylko w sercu kołacze się żal…
Może byłam gałązką złamaną
Białej wiśni, coś komuś ją dał.

Chowam w sercu jak skarb, jak marzenie,
Każdej nocy, od lat mi się śni.
Sergiusz, imię cudowne - Jesienin,
Nigdy, nikt, nie odbierze go mi.

Obrus biały w desenie czerwone,
Jak jagody na śnieżnym brycie.
Twoje piękno, od zawsze cenione-
Złotowłosy świcie.

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego