Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Rosyjska dusza

Idź do spisu treści

Menu główne

Druga miłość

Eduard Asadow

Вторая любовь
Едуард Асадов

Что из того, что ты уже любила,
Кому-то, вспыхнув, отворяла дверь.
Все это до меня когда-то было,
Когда-то было в прошлом, не теперь.

Мы словно жизнью зажили второю,
Вторым дыханьем, песнею второй.
Ты счастлива, тебе светло со мною,
Как мне тепло и радостно с тобой.

Но почему же все-таки бывает,
Что незаметно, изредка, тайком
Вдруг словно тень на сердце набегает
И остро-остро колет холодком...

О нет, я превосходно понимаю,
Что ты со мною встретилась, любя.
И все-таки я где-то ощущаю,
Что, может быть, порою открываю
То, что уже открыто для тебя.

То вдруг умело галстук мне завяжешь,
Уверенной ли шуткой рассмешишь.
Намеком ли без слов о чем-то скажешь
Иль кулинарным чудом удивишь.

Да, это мне и дорого и мило,
И все-таки покажется порой,
Что все это уже, наверно, было,
Почти вот так же, только не со мной,

А как душа порой кричать готова,
Когда в минуту ласки, как во сне,
Ты вдруг шепнешь мне трепетное слово,
Которое лишь мне, быть может, ново,
Но прежде было сказано не мне.

Вот так же точно, может быть, порою
Нет-нет и твой вдруг потемнеет взгляд,
Хоть ясно, что и я перед тобою
Ни в чем былом отнюдь не виноват.

Когда любовь врывается вторая
В наш мир, горя, кружа и торопя,
Мы в ней не только радость открываем,
Мы все-таки в ней что-то повторяем,
Порой скрывая это от себя.

И даже говорим себе нередко,
Что первая была не так сильна,
И зелена, как тоненькая ветка,
И чуть наивна, и чуть-чуть смешна.

И целый век себе не признаемся,
Что, повстречавшись с новою, другой,
Какой-то частью все же остаемся
С ней, самой первой, чистой и смешной!

Двух равных песен в мире не бывает,
И сколько б звезд ни поманило вновь,
Но лишь одна волшебством обладает.
И, как ни хороша порой вторая,
Все ж берегите первую любовь!


Druga miłość
Przekład: Tadeusz Rubnikowicz

Co z tego, że w przeszłości już kochałaś,
Komuś, z rumieńcem, otwierałaś drzwi.
To wszystko było, zanim mnie poznałaś,
To było kiedyś, w niepamiętne dni.

Dało nam życie drugą, nową drogę,
I drugi oddech, drugą nową pieśń.
Jesteś szczęśliwa, tobie ze mną błogo,
Ja także z tobą chcę przez życie przejść.

Tylko dlaczego nieraz tak się dzieje,
Że niespodzianie zjawia się ten dzień
Kiedy na serce coś się kładzie cieniem
I mocno kłuje lodowaty cierń...

Wiem doskonale, kiedy cię spotkałem,
To przysłoniłem sobą cały świat.
A mimo wszystko, nieraz odczuwałem,
Że to, co ja na nowo odkrywałem,
Dla ciebie znane było już od lat.

To umiejętnie krawat mi wiązałaś,
Lub żartem rozśmieszałaś aż do łez.
Półsłówkiem dobre rady mi dawałaś
I kulinarnym cudem zachwycałaś też.

O tak, nie kryję, że mi bardzo miło,
A jednak w duszy jęknie coś na dnie,
Że wszystko to, z pewnością, kiedyś było,
Z różnicą tą, że tam nie było mnie,

I nieraz dusza krzyk podnieść gotowa,
Kiedy w czułości czas, niczym we śnie,
Nagle mi szepniesz najpiękniejsze słowo,
Które, być może dla mnie, jeszcze nowe,
A powiedziane było, lecz nie mnie.

Tak w życiu bywa, i być może, czasem,
W twych oczach mrok pojawi się na dnie
Choć w tym co było, przed spotkaniem naszym,
Nie czuję winy i ty nie wiń mnie.

I jeśli miłość drugą przeżywamy
Co w życiu naszym chce najpierwszą być,
My w niej nie tylko radość odkrywamy,
Lecz mimo woli coś w niej powtarzamy,
Pragnąc przed sobą to czasami skryć.

Niejednokrotnie sobie też wmawiamy,
Że jednak pierwszej było mocy brak,
Była zielona, jak ździebełko trawy,  
Trochę naiwna i zabawna tak.

Przez długie lata się nie przyznajemy,
Że przeżywamy nową, ale też
Jakąś cząsteczką wciąż pozostajemy
Z tą pierwszą, czystą, śmieszną aż do łez!

Jednakich pieśni próżno szukać w świecie,
I jak by was nie wabił gwiezdny pył,
To tylko jedna z gwiazd najcudniej świeci.
I choć miłością drugą już zyjecie,
To pierwszą chrońcie z całych swoich sił!


Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego