Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

Rosyjska dusza

Idź do spisu treści

Menu główne

Pierwszy śnieg

Sergiusz Jesienin

Я по первому снегу бреду...
Стихи Сергей Есенин

Я по первому снегу бреду,
В сердце ландыши вспыхнувших сил.
Вечер синею свечкой звезду
Над дорогой моей засветил.

Я не знаю - то свет или мрак?
В чаще ветер поет иль петух?
Может, вместо зимы на полях,
Это лебеди сели на луг.

Хороша ты, о белая гладь!
Греет кровь мою легкий мороз.
Так и хочется к телу прижать
Обнаженные груди берез.

О лесная, дремучая муть!
О веселье оснеженных нив!
Так и хочется руки сомкнуть
Над древесными бедрами ив.


Pierwszy śnieg do włóczęgi skusił…
Przekład: Tadeusz Rubnikowicz

Pierwszy śnieg do włóczęgi skusił,
Nowych sił w sercu zbudził się kwiat.
Wieczór, księżyc łagodnie zmusił,
By oświetlił na ścieżce mój ślad.

Nie wiem – światło to, a może mrok?
W gąszczu wiatr śpiewa, czy ptasi chór?
Myślę, zima nie mieszka wśród łąk,
To łabędzie spłynęły spod chmur.

Biel bezbrzeżna, nieziemski twój czar!
Grzeje duszę i krew lekki mróz.
I tak chciałbym przytulić do warg
Nagie piersi przybranych w szron brzóz.

O, jak bliski we mgle śpiący las!
O, jak cieszy wzrok śnieżna dal niw!
I tak chce się przytulić choć raz,
Do zdrewnionych przez mróz, bioder iw.


Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego